Wstała
skoro świt. Podeszła do okna od wschodniej strony i zapatrzyła w słońce. Nie
widziała nic prócz ogromnego blasku. Pokłoniła się z szacunkiem i zamknęła
oczy. Pozwoliła, by promienie głaskały ją po twarzy. Na zewnątrz panowała
przyjemna cisza, przerywana śpiewem ptaków. Czuła, że musi wyjść. Ten spokój,
który emanował z wczesnego poranka był magnetyzujący. Wołał obietnicą odkrycia
egzystencjalnych tajemnic, czarował bezkresem błękitnego nieba. Pospiesznie
oddała się porannej toalecie, a chwilę później była na polnej ścieżce. Rosa
zdobiła trawę, niczym diamentowa kolia. Zdjęła japonki i pobiegła przed siebie.
Rozłożyła szeroko ręce i opuszkami palców dotykała wysokich traw. – Kocham Cię
życie! – krzyknęła i pozwoliła, by ptaki poniosły dalszą część tej pieśni. Powietrze
było lekkie i rześkie. Na horyzoncie spostrzegła dość duże i strome
wzniesienie. Podeszła do niego. Stanęła chwilę i rejestrowała wzrokiem możliwe
ścieżki, które zaprowadziłyby na szczyt. Hmmm- mruknęła - nie wygląda to za
dobrze. U podnóża góry królowały nagie skały. Spojrzała na swoje japonki i
stwierdziła, że nie nadają się na tego typu aktywność. Już miała zrezygnować,
ale coś zagrzewało ją do podjęcia tego trudu. – No dobra – powiedziała, po czym
postawił pierwszy, bosy krok na niemalże pionowej ścianie. Poczuła jedność z tą
górą. Kilka razy noga ześlizgnęła się z uskoku, posyłając w przepaść kilka
drobnych kamieni. Na szczęście góra była dla niej przychylna. Pokonała ostatnie
podejście i wdrapała na szczyt. – Woooow – szepnęła. Jej oczom ukazał się
piękny widok. W oddali majaczyły wierzchołki drzew, ułożone w nierównym paśmie.
Przed nimi wiła się zielona, bajecznie ukwiecona łąka. Usiadła i trwała w
zachwycie. - Czyż życie nie jest piękne? - Zapytała głośno.
–
Tak, jeśli z zaufaniem pozwolisz mu się prowadzić – odpowiedział ciepły, męski
głos. Odwróciła się gwałtownie i spojrzała za siebie. Nie była sama.
Wierzchołek góry gościł kogoś jeszcze. Uśmiechnęła się serdecznie, pokłoniła
głowę, wyciągając dłoń w geście powitania.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz