poniedziałek, 11 lipca 2016

Tak mało można zobaczyć z wysokości 1 m. 63 cm.



Wsiadła w pociąg do Pragi. Przy sobie miała tylko niewielką torebkę, a w niej klucze, małą wodę, szminkę i portfel. W ręku trzymała lekki sweter. Synek był u dziadków, mąż w delegacji, a ona snuła się bez celu po mieszkaniu. Od rana miała ochotę na coś niesamowicie spontanicznego. Wyszła do miasta, myśląc, że to szczyt jej możliwości. Pochodzę sobie po rynku – przekonywała samą siebie – wypiję kawę i może skoczę do fryzjera. Tak, tak – to będzie cudna improwizacja. Gdzieś, w głębi duszy, wiedziała jednak, że są to dyrdymały. Spontan bowiem ma być mocno nieoczekiwany i doprawiony odrobiną szaleństwa. Wychodząc z MPK-u, niespodziewanie skierowała swe kroki na dworzec kolejowy. Bardzo lubiła PKP-y, jak również wszelkie lotniska i inne miejsca, skąd ludzie odjeżdżali. Unosił się w nich zapach podekscytowania i dziecięcej beztroski. Uwielbiała podróżować. Zostawiać za sobą to co znane. Na zatłoczonym dworcu, spojrzała na duży bilboard, promujący wyjazdy do Pragi. Było na nim zdjęcie tego magicznego miasta. Serce załomotało jej szybciej. Kochała Pragę. Zostawiła w niej mnóstwo wspaniałych wspomnień. Chwilę potem była już w pociągu. Przygoda otworzyła swą bramę, a ona ochoczo weszła, wiedząc, że wszystko jej sprzyja. Towarzysze podróży okazali się przemiłymi ludźmi. Rozmawiali w lekkości bytu, a potem cudownie milczeli. Podróż minęła błyskawicznie. Z motylami w brzuchu, wysiadła na peron. Wzięła głęboki oddech i rozkoszowała zapachem Pragi. To miasto ma moc. Zakwaterowała się w hotelu i po odpoczynku ruszyła do Starego Miasta. Usiadła na Hradczanach pijąc cudownie orzeźwiające piwo. Jej ulubiony Černý Kozel u Černého vola – knajpce z niepowtarzalnym klimatem. – Łucja!? Ktoś krzyknął z sąsiedniego, suto obleganego stolika. Spojrzała w tamtym kierunku. – Marek?! Co za niespodzianka! Spotkała starego znajomego, praskiego przewodnika. – Co tu robisz? Jesteś sama? – zapytał. – Dużo by opowiadać – odpowiedziała Łucja. – Tak, jestem sama. Marek zaśmiał się serdecznie – w takim razie porywam cię na wycieczkę! Przygoda sypnęła bonusem. Łucja zwiedziła takie miejsca Pragi, o których nie miała pojęcia. To była prawdziwa uczta dla zmysłów. Jak to cudownie poddać się czemuś wyższemu – myślała w drodze powrotnej. Zerknęła na gazetę, zostawioną przez kogoś w przedziale. Obok kolorowego zdjęcia był ogromny napis: „tak mało można zobaczyć z wysokości 1 m. 63 cm.” – Święta racja – szepnęła Łucja, przytulając niewidoczne szczudła.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz