poniedziałek, 11 lipca 2016

Pocztówka z osobistego raju.



Kawy, kawyyyyyy! - Myślała niemalże krzykiem. Muszę sobie zaparzyć kawy! Jej głośna myśl zlewała się z wrzaskiem wiertarki. – Ile może trwać remont? – Zapytała siebie, wsypując kawę do gotującej się wody. Postanowiła zrobić kawę po turecku. Mocną, słodką i obłędnie smaczną. Sąsiad nadal szalał borując ściany, a ona właśnie zanurzała usta w ciemnym płynie. O Matuchno, jakie to dobre! – rzekła i wzięła kolejny, maleńki łyk. Wiertarka zamilkła, a ona otworzyła laptopa, wertując strony w Internecie. Robiła to automatycznie, nie wczytując w żaden artykuł. Nagle jej wzrok przykuło piękne zdjęcie. Zatrzymała się na dłuższą chwilę, nasycając jego widokiem. Na pierwszym planie było lazurowe morze. Zlewało się z horyzontem, poprzecinanym delikatnymi, bladoróżowymi smugami. Gdzieś w oddali majaczyło wzgórze. Mięsisto-zielone, okraszone bujną roślinnością. Wielkimi, złotymi pazurami wgryzało się w wodę. U dołu fotografii, jasny piasek i kolorowa łódka. Zdawało jej się, że widzi, jak buja się, uderzana falami. Straciła poczucie czasu. Wpatrując się w ten pejzaż, czuła, jak motyle w brzuchu delikatnie łaskoczą skrzydełkami. – Co to za miejsce?- pomyślała. Nie zdążyła jeszcze sprawdzić, gdy intuicja szepnęła: - Hawaje. Okazało się, że miała rację. No tak- powiedziała – mogłam się tego spodziewać, Zawsze tak reagowała, gdy widziała zdjęcia z Hawajów. Pocztówka z jej osobistego raju. Coś ją wołało z tej ziemi. Tak, jakby miała tam odnaleźć cząstkę siebie. Musiała trwać w tej zadumie dość długo, bo kawa była zimna. Pod wpływem impulsu, weszła na stronę znanego biura podróży i kupiła wycieczkę na Hawaje. Wydała wszystkie oszczędności. – Jaaaaj! Co ja zrobiłam? Pytała siebie, targana wyrzutami sumienia. - Spełniłaś swoje największe marzenie – odpowiedział motyl, który przypadkiem wyleciał z brzucha i dostojnie spoczął na jej dłoni.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz