Kawy,
kawyyyyyy! - Myślała niemalże krzykiem. Muszę sobie zaparzyć kawy! Jej głośna
myśl zlewała się z wrzaskiem wiertarki. – Ile może trwać remont? – Zapytała
siebie, wsypując kawę do gotującej się wody. Postanowiła zrobić kawę po
turecku. Mocną, słodką i obłędnie smaczną. Sąsiad nadal szalał borując ściany,
a ona właśnie zanurzała usta w ciemnym płynie. O Matuchno, jakie to dobre! –
rzekła i wzięła kolejny, maleńki łyk. Wiertarka zamilkła, a ona otworzyła
laptopa, wertując strony w Internecie. Robiła to automatycznie, nie wczytując w
żaden artykuł. Nagle jej wzrok przykuło piękne zdjęcie. Zatrzymała się na
dłuższą chwilę, nasycając jego widokiem. Na pierwszym planie było lazurowe
morze. Zlewało się z horyzontem, poprzecinanym delikatnymi, bladoróżowymi smugami.
Gdzieś w oddali majaczyło wzgórze. Mięsisto-zielone, okraszone bujną
roślinnością. Wielkimi, złotymi pazurami wgryzało się w wodę. U dołu
fotografii, jasny piasek i kolorowa łódka. Zdawało jej się, że widzi, jak buja
się, uderzana falami. Straciła poczucie czasu. Wpatrując się w ten pejzaż,
czuła, jak motyle w brzuchu delikatnie łaskoczą skrzydełkami. – Co to za
miejsce?- pomyślała. Nie zdążyła jeszcze sprawdzić, gdy intuicja szepnęła: -
Hawaje. Okazało się, że miała rację. No tak- powiedziała – mogłam się tego
spodziewać, Zawsze tak reagowała, gdy widziała zdjęcia z Hawajów. Pocztówka z
jej osobistego raju. Coś ją wołało z tej ziemi. Tak, jakby miała tam odnaleźć
cząstkę siebie. Musiała trwać w tej zadumie dość długo, bo kawa była zimna. Pod
wpływem impulsu, weszła na stronę znanego biura podróży i kupiła wycieczkę na
Hawaje. Wydała wszystkie oszczędności. – Jaaaaj! Co ja zrobiłam? Pytała siebie,
targana wyrzutami sumienia. - Spełniłaś swoje największe marzenie –
odpowiedział motyl, który przypadkiem wyleciał z brzucha i dostojnie spoczął na
jej dłoni.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz